Er zijn verschillende vormen van andermans woorden gebruiken. Zo kun je een liedje voor iemand zingen, of nog meer afstand nemen en het liedje gewoon opzetten. Probleem alleen dan is of de boodschap wel overkomt. Want ja, is het wel het soort muziek wat de ander aanhoorbaar vindt, begrijpen ze wel om welke zin of zinnen het gaat. Soms is het zelfs alleen een woordje in het geheel. Dan zul je toch nog jezelf moeten gaan uitleggen, nee, je moet het liedje gaan uitleggen. Misschien toch niet zo handig.

Het random quoten van grote schrijvers en filosofen. “Ach, zoals Sartre al zei…” Grote kans dat de andere partij dan al halverwege huis is, want wie wil er nou naar de woorden van Sartre luisteren als je gezellig op een terras zit. Dit kan wel heel leuk zijn als je samen een gehele conversatie kunt voeren in quotes. Niet alleen van een filosoof, maar een leuke schrijver kan natuurlijk ook. Tot éen van de partijen het boek niet gelezen heeft en de context van de quote misplaatst. Verwarring alom. Voor je het weet zit je een boek samen te vatten om een zin uit te leggen die je in je eigen woorden waarschijnlijk zonder omslachtige uitleg had kunnen uiten.

Mijn favoriet, na de songteksten, de serie- en filmquotes. “‘Cause you rambled on for 12 pages! Front and back!” De populaire series dan natuurlijk en films. Die iedereen gezien moet hebben. Ook daarmee kun je een volledig gesprek voeren. Zo zaten we in een diepzinnig gesprek over het laten zien van je geile gezicht. Waarop ik quote: “I’m gonna show her my O-face” En daarbij de mimiek doen van O O O. Nee, dat was ‘m niet. Want mijn tafelgenoten wisten niet wat ik bedoelde. Leuk bedacht! Maar het is niet van mij, niet mijn woorden en niet mijn mimiek. Want voor zover ik weet doe ik niet aan een O O O-face (dat zei mijn vrouw vannacht ook).

En dan ben je weer terug bij af. Beter gezegd, weer terug bij jezelf. Een bibliotheek aan quotes en illustraties in je hoofd van andermans woorden, maar je hebt jezelf nog niet duidelijk weten te verwoorden. Van wat je wilt, wat je voelt, wat je nodig hebt.

Now we know what not, to do again, besides you lucked out finally. All this time, you’ve had it in you.

_{Deze eigen woorden waren eerder te lezen op PinkBullets}

Sometimes I’ve believed as many as six impossible things before breakfast.

Alice in Wonderland, 3D. Disney samen met Tim Burton. Op papier al een visueel sprookje, op het witte doek helemaal. Het verhaal is het vervolg op Wonderland, namelijk Through the Looking Glass.  De Queen of Hearts is nu de Red Queen, Alice heeft een opdracht te vervullen en is 13 jaar ouder dan in het eerste verhaal. Tim Burton weet iedere film weer bijzondere beelden te maken. Zijn vaste acteurs Johnny Depp en Helena Bonham Carter stralen als altijd, en de vondst in Mia Wasikowska als Alice is ook perfect. Een must see in de bioscoop en must have in de dvd collectie.

You used to be much more…”muchier.” You’ve lost your muchness.

Eindelijk. Viva la Vida staat weer op nummer 1. Dit na een zeer lange periode van een eenzame tweede plek in de muziek statistieken van mijn LastFM. De Kings of Leon, met Sex on Fire hadden wel een hele lange periode de eerste positie in hun greep. Nou had ik daar heel makkelijk iets aan kunnen doen, door Leve het Leven op repeat te zetten. Alleen zo werkt mijn muziek-luister-systeem niet. Alles gaat altijd op random/shuffle, zodat ik altijd weer blij verrast ben als een favoriet chanson voorbij komt.

De live versie van Viva la Vida op LeftRightLeftRight is zeer fijn. Veel meezingen en klappen en met z’n allen zo lang mogelijk door-owh oh oh owh-en aan het einde. Maar, onder de favorieten moet er altijd nog een favoriet zijn. En dat is de live versie van hun optreden in Paradiso. Mijn klappende handjes zijn ook nog ergens in het publiek te ontwaren, als je weet welke armband ik toen droeg.

Click here to view the embedded video.

Oh, who would ever wanna be king

Let’s get there fast and then we’ll take it slow.

The Beach Boys – Kokomo

Ook goed voor je kennis van de eilanden in de Caribbean.

En, eentje die al een tijd mee gaat, ook omdat het een (ver)taaltechnisch interessant stukje tekst is:

This is way beyond my remote concern of being condescending.

The Shins – Caring is Creepy

Happiness isn’t happiness without a violin playing goat.

Eens in het jaar
Dan droom je zo raar
Dat je ‘t niet gauw vergeet

Bij het ontwaken bedenk je beschroomd
Niemand vertellen wat ik heb gedroomd
Ik heb zo wa-wa-wa-waanzinnig gedroomd

Eens in het jaar… niet echt!

Geen gebabbel over de betekenis van dromen of ander Jungiaans gepruttel. Dromen doen we allemaal, sommige van ons onthouden de dromen, anderen weten niet eens dat ze gedroomd hebben. In het oerwoud van het wereld wijde web is er genoeg over dromen te vinden; de technische kant van dromen, de R.E.M slaap, invloed op je gesteldheid, lucide dromen (leuk!) en natuurlijk alle betekennissen die je dromen kunnen hebben. Prettige site wat betreft informatie is www.allesoverdromen.nl, van de Universiteit van Utrecht. Met dank aan het fonds voor Psychische Gezondheid, bedankt!

Een hyperactief brein is een mooie broedplaats voor hyperbizarre dromen. Tenminste, dat is mijn ervaring. Dromen zijn beelden, emoties en ervaringen uit je dagelijks leven die je moet verwerken of waar je zelf nieuwe verhaaltjes van maakt. Ik heb over je gedroomd! Wil ik nog wel eens spontaan roepen als ik iemand de dag erna zie of spreek. De logische vervolg vraag is dan joh, wat dan, maar dan wordt het lastig. Want hoe  vertel ik mensen dat we samen op killer kreeften hebben gejaagd of op de vlucht waren voor Inspector Gadget. Vertellen kan wel, maar dan krijg je van die vreemde blikken. Alles Over Dromen weet me te vertellen dat we zoveel dromen in een nacht, dat je eigenlijk alleen de meest bizarre dringen onthoudt. Dat is een hele geruststelling, dan is dus niet gehele nacht een achtbaan van rare gebeurtenissen.

Toch weet ik niet goed wat ik met mijn dromen aanmoet. Het is allemaal zoveel en vaak ook onrustig. Zeker niet zoals het jaren geweest is; dat ik bang was om te gaan slapen en over het algemeen vermoeider wakker werd dan dat ik naar bed ging, vanwege het geweld van de dromen. Nu gaat het in periodes en is het een stuk gezelliger in mijn slaap. Met onweer ben ik erg onrustig, de volle maan zorgt ook voor de meeste fantastische verzameling dromen en in sommige gevallen is een bepaalde stressfactor ook niet altijd even rustgevend. Toch vind ik het leuk, alles wat ik bedenk en beleef in de nacht. Dromen zijn sprookjesboeken, eigen gemaakte verhalen in de leukste settings. Je combineert zoveel dat er dingen ontstaan die in het echt misschien ook zouden moeten bestaan.

Mag ik vanavond in je dromen
Dan kan ik bij je blijven slapen
En als ik weet dat je van me droomt vannacht
Dan droom ik daar weer van

]]> http://www.andersofniets.nl/2009/06/waanzinnig-gedroomd/feed/ 1 http://www.andersofniets.nl/2009/06/iedere-dag-een-mooie-dag/ http://www.andersofniets.nl/2009/06/iedere-dag-een-mooie-dag/#comments Sun, 07 Jun 2009 09:18:57 +0000 Esthelle Lego http://www.andersofniets.nl/?p=2746

Click here to view the embedded video.

Stereophonics – Maybe Tomorrow

I look around at a beautiful life
Been the upperside of down
Been the inside of out
But we breathe
We breathe

I wanna breeze and an open mind
I wanna swim in the ocean
Wanna take my time for me
All me

Rather than trying to monitor your thoughts, we encourage that you simply pay attention to how you are feeling. For if you should choose a thought that is not in harmony with the way that broader, older, wiser, loving Inner Being part of you sees it, you will feel the discord, and then you can easily redirect your thought to something that feels better, and therefore serves you better.

- Abraham -

Tori Amos. Gisteren live in de Desmet Studios in Amsterdam. 100 mensen, een vleugel en een verrassend klein popje met rood haar, die zelf zegt dat de zij de piano niet speelt, maar de piano haar bespeelt.

In 1992 had ze me nog niet, met haar album Little Earthquakes. Daarvoor moest ik iets meer geleefd hebben. Tot ik opeens met Silent All These Years in aanraking kwam. Tori Amos is vanaf dat moment met al haar muziek niet meer uit mijn muziekgestel te denken en tevens kan ik nu een zeer mooie herinnering van haar, live, op 3 meter afstand, erbij bewaren.

But what if I’m a mermaid, in these jeans of his, with her name still on it. Hey but I don’t care, ’cause sometimes, I said sometimes, I hear my voice. And it’s been here, silent all these years.

Televisie series zijn over het algemeen snel vervelend en niet langer dan een aantal afleveringen vol te houden. Laat staan hele seizoenen en daarmee een aantal jaren. Nou ben ik een groot fan van vermaak wat geluid maakt en beweegt en als het me ook kan laten lachen is het helemaal mooi meegenomen. De serie Scrubs weet me echter al jaren te vermaken. Nou is de cast erg prettig, de grappen snel en scherp, de moraal niet te moralistisch en bovenal, prettig hapklare korte afleveringen.

Een aantal opmerkingen en woorden heb ik wel overgenomen uit de serie, voor dagelijks gebruik… Anyhoe! Favoriet binnen de serie, wat betreft hardop lachen alhier, is Dr. Perry Cox. Een kleine verzameling van uitspraken die het zo vermakelijk maken.

Click here to view the embedded video.

Scrubs is iedere zondag te zien op de Nederlandse tv bij Comedy Central. Meteen een dubbele aflevering. Mooie afsluiting van het weekend lijkt me. In de verenigde staten van Amerika wordt het ook nog uitgezonden en het goede nieuws is dat ze nog een volgend seizoen krijgen!

En nee, het is niet weer, of nog zo’n ziekenhuis serie.