Mijn eerste liefde is jarig. En die liefde gaat al een tijd mee. Mijn geliefde ook. Al zo’n kleine 736 jaar.

Amsterdam was voor mij mijn opa en oma, die woonden in de Leidsestraat. Daarnaast was het het kasteel. Waar mijn vader werkte. Een heus kasteel! Met een rozentuin. Een grote weg ervoor, waar de banden van de auto zo’n leuk geluid op maakten, en je kon er onderdoor rijden. Toen ik daar de koningin ontmoette en bloemen mocht geven werd het steeds lastiger voor mijn ouders om mij duidelijk te maken dat het een museum was.

Ook al woonde ik niet in Amsterdam, toch voelde ik me een Amsterdamse. Geboren aan de Koninginneweg bij het Vondelpark, vader die er vandaan kwam, grootouders die er wonen, oom en tante. Het zat allemaal wel zeer gelocaliseerd in de zuidelijke regionen van de stad. Wellicht niet het meest accurate beeld wat je van Amsterdam kunt hebben, maar voor mij was het een soort Disneyland waar ik altijd graag heen ging en niet meer weg wilde.

Toen ik eindelijk naar de middelbare school mocht en mijn in het Amsterdamse kon vertoeven, toen begon de grote ontdekkingstocht. Met daarbij het ontluiken van de sluimerende liefde die er al was. Amsterdam Zuid kende ik al redelijk en die kennis werd groter door het op school zitten aan de Hobbemakade. Funest voor mijn schoolcarrière, maar geweldig voor mij. Je komt nog eens ergens als puber als je niet naar school gaat, maar gewoon door de stad struint. De stad bleek veel meer te zijn dan statige panden en brede wegen. Het was er nauw en krap, soms vies, druk, maar altijd mooi in mijn ogen.

Als ik dan eens buiten de stad kwam vond ik het maar niets. Het was allemaal Amsterdam niet. Nou zijn ‘wij als Amsterdammers’ natuurlijk zeer afkeurend van alles buiten de stad, maar dat wordt daar buiten niet echt goed opgevat. Toch hield ik voet bij stuk en rende altijd zo snel als ik kon weer terug. Nog steeds woonde ik niet in de stad, maar ik ging er iedere kans die ik had heen. Door de stad dwalen, toerist spelen, hardcore Amsterdammer spelen. Ik wist de weg, ik wist waar je moest zijn.  De stad maakte me ook blij, alsof je beter adem kunt halen als je door haar straten loopt.

Nu, zoveel jaren later kom ik nauwelijks meer in de zuidelijke regionen en verbaas me iedere keer als ik er opeens wel weer ben. Mijn leef- en jaaggebieden hebben zich verplaatst, ken nu weer meer van de stad en heb haar ook van vele andere kanten gezien. Door de jaren en de bemoeienis van de gemeente zijn er veel dingen opeens verdwenen uit de stad waar ik nog wel eens verdrietig van word. Dat betuttel. Toch blijft de stad een soort mysterie hebben waar vele mensen op af komen. De grote enge stad.

‘s Ochtends vind ik de stad op haar mooist. Als de zon opkomt. Dit schouwspel heb ik vaak gezien. Niet alleen omdat ik met zonsopgang pas naar huis ging, maar ook omdat mijn dag dan echt begon. Als je ook eens vroeg op  moet en het begint net licht te worden moet je er maar eens op letten, wat dat licht met de daken doet en hoe de grachten ervan oplichten.

Amsterdam wordt door vele bezongen, ik schrijf er graag over en vele met mij, heb er zelfs een mooi filmpje over geschoten. Ik kan je alleen maar aanraden als je Amsterdammer bent om met regelmaat nog eens toerist in eigen stad te spelen. Toch naar die musea gaan die je nog niet gezien hebt. De stad met nieuwe ogen bekijken. Naar de stukken in de stad gaan waar je liever niet bent. Lees ‘Een Kleine Geschiedenis van Amsterdam’. Stap iedere mogelijkheid die je hebt op een bootje om de stad vanaf het water te bekijken. Ga met mensen uit de stad op ontdekkingstocht. En iedere keer als je je huis uitloopt, weer of geen weer, kijk om je heen en zie hoe blij de stad je maakt.

Iamsterdam. Gefeliciteerd schat.

]]> http://www.andersofniets.nl/2011/10/gefeliciteerd-mijn-lief/feed/ 1 http://www.andersofniets.nl/2011/10/wereld-rokersdag/ http://www.andersofniets.nl/2011/10/wereld-rokersdag/#comments Wed, 12 Oct 2011 13:03:43 +0000 Esthelle Lego http://www.andersofniets.nl/?p=3715

Fijne Wereld Rokersdag allemaal! Prijs ‘M!

Ik was even in die Heimat, Disney on Crack sort of speak.

Morgen weer verder!

Realistisch gefilmd, sterke dialogen, een simpel maar ondenkbaar verhaal. En toch, zo ondenkbaar is het allemaal niet. De titel van de film ‘Unthinkable’ dekt alles wat je te zien krijgt op het grote scherm.

In de opening zie je een nerveuze man proberen een videoboodschap in te spreken. Steven Arthur Younger noemt hij zichzelf, een Amerikaans staatsburger. Dan gaat de camera weer even uit en begint hij opnieuw, zichzelf voorstellend als Yusuf Atta Muhammed, Amerikaans staatsburger en Moslim. Een milde introductie. Younger, oftewel Yusuf, wordt gespeeld door Michael Sheen. Een bekend hoofd, maar ik kon niet zo snel plaatsen waar ik hem eerder in gezien had. Het feit dat ik hem als Tony Blair ken, in de film ‘The Queen’, is volledig irrelevant na het zien van zijn acteerprestaties in ‘Unthinkable’.

Carie-Anne Moss daarentegen (her)kende ik natuurlijk wel direct. Trinity in ‘The Matrix’ en uit een ver verleden Carrie Spencer in ‘Models Inc.’. In ‘Unthinkable’ speelt ze FBI-agente Helen Brody. Bijna stoïcijns, doelgericht, plichtsgetrouw en vooral rechtvaardig. Aan het hoofd van een anti-terrorisme team is ze verantwoordelijk voor het volgen van mogelijke terroristen in de Amerikaanse gemeenschap.

De altijd indrukwekkende Samual L. Jackson is Henry Harold Humphries, oftewel ‘H’. Waarom ‘H’ en zijn Bosnische vrouw Rina in een afgesloten huis wonen en alles monitoren met camera’s is een vraagteken. Zeker als Charlie Thompson opeens met Brody aan de lijn hangt en haar verbiedt iets met ‘H’ te doen; hij is vuurgevaarlijk en valt onder CIA controle. Charlie Thompson wordt gespeeld door Stephan Root, nog een favoriet van me; Mr. Jimmy James uit News Radio en Milton “where’s my stapler” uit Office Space.

In een rustig tempo, bijna als ’24′ begint de film. En dan gaat het snel. Younger verschijnt als een gezocht man op iedere zender op televisie. FBI’s Assistant Director Jack Saunders draagt Brody op om zich alleen nog maar te focussen op Younger en hem te vinden. Younger is al opgepakt en staat onder legertoezicht ergens op een onbekende locatie. Brody moet zich voor de FBI met de ondervraging van Younger bezighouden. Younger heeft namelijk een videoboodschap gemaakt waarin hij drie locaties in drie Amerikaanse steden laat zien waar hij drie atoombommen heeft geplaatst die over drie dagen af zullen gaan. Meer dan 10 miljoen doden zullen er vallen. Probeer dat maar eens te bevatten, drie atoombommen, zelf gemaakt, ergens, in een stad. En toch, zo moeilijk is het niet om je dat voor te stellen.

Maar daar gaat de film niet alleen over. Want dan zou je een klassiek, standaard Hollywood verhaal krijgen. Goed tegen kwaad. En zoals ‘H’ tegen Yusuf zegt: “There is no H. and Younger… there’s only victory and defeat. The winner gets to take the moral high-ground, because they get to write the history books. The loser… just loses. The only miscalculation in your plan… was me.” En zo introduceert ‘H’ zich niet alleen aan Younger, maar ook aan ons, de kijker. Hij is een zwaar beveiligd, zeer gespecialiseerde ondervrager. Beter gezegd; een martel-expert.

In een koelcel, vastgebonden op een stoel: Younger. Dreigend en overheersend om hem heen: ‘H’. Buiten de cel een opgefokt en falend leger, de CIA in de vorm van Charlie en een moralistische Helen Brody. En daar gaat het wringen, de grens tussen goed en kwaad, wie is goed en wie doet kwaad, waar ligt de schuld, de verwachting. En hoever zul, kun, mag je gaan om het leven van één weg te zetten tegen dat van miljoenen.

Ik heb veel films gezien, ook de splatter horror films met bloed en rondvliegende ledematen. Allemaal geen probleem. Want het is film! Het is fictie. Niets aan deze film is fictie. Als je mij zover krijgt dat ik “Nee! Niet doen!” roep naar een scherm, dan ben je goed bezig. Tevens heb ik Sam L’s advies maar opgevolgd toen hij tegen Carrie-Anne zei: “You might want to leave the room now, you don’t want to see this.” Ik deed mijn ogen dicht. Dit klinkt misschien alsof het alleen maar schokkende beelden zijn, maar de waarheid is niet mooi. Want er wordt gemarteld, zo simpel is het. Je ziet ook wat van de legertechnieken die ze is Quantanamo Bay zouden toepassen. Kinderspel in vergelijking met wat ‘H’ doet en van plan is.

“I would do the unthinkable to break him.” Dat is het doel van ‘H’: Yusuf breken en de locaties van de bommen te krijgen. Iedere man heeft een angst, een nachtmerrie. Die moet gevonden worden om hem te breken. Alleen Yusuf heeft zich hierop voorbereid. Als ex-militair, ex-atoombomexpert en toegewijd gelovige is er niets dat hem doet breken. Helen Brody ziet dat niet, die ziet alleen maar dat er iemand onrecht aangedaan wordt en op hoge poten loopt ze rond om het martelen te stoppen. Alleen, stukje bij beetje, als Yusuf meer van zichzelf laat zien, waar hij toe instaat is, en ‘H’ haar laat zien dat het haar gedachtegoed is dat dit alles heeft gecreëerd, hoe meer Brody’s morele grenzen vervagen en ze wordt gedwongen tot daden die ze zelf nooit voor mogelijk had gehouden.

En dat is het, dat is de film, het ondenkbare. Iedereen heeft zijn of haar eigen overtuiging, of dat nou goed of slecht is en vooral, in wiens perceptie. De hele film kruipt langzaam onder je huid en je zit op het puntje van je stoel, maar wees niet verbaasd als je jezelf opeens ook hoort lachen. Zeer scherpe dialogen, sterk acteerwerk, veel dingen om eens goed over na te denken, met zo af en toe wat schokkende beelden, maar niet schokkender dan waar de mens dagelijks toe in staat is.

‘Unthinkable’ is ondenkbaar. Het ondenkbare wordt gedaan, iedere dag. Die keuzes worden gemaakt. In geen tijden ben ik zo sprakeloos en zo vol geweest van een film. Dat de film in Amerika een “straight to dvd release” is begrijp ik wel, want dit is geen ‘24’, geen Jack Bauer, geen moral highway voor de Amerikanen. Ze zetten het weg onder het mom ‘teveel gevloek, teveel geweld’. Prima, maar ik denk dat zelfs op dvd deze film velen zal bereiken.

Realistisch, verrassend, ondenkbaar, fascinerend. ‘Unthinkable’ is een uitzondering tussen al het commerciële filmgeweld heden ten dage.

Trailer

Click here to view the embedded video.

_{Deze review was eerder te lezen op PinkBullets}

Na 30 jaar trouwe dienst komt er dan toch een einde. Sony stopt in 2011 met de verkoop van de 3.5″ floppy disk. Met zijn 8.9 bij 8.9 in centimeters (3.5 inch, duh!) heeft hij mij zoveel plezier beleefd in mijn jonge nerd jaren. Na het succes van wel 720kb aan opslag kwam de 1.4MB High Density versie uit, en ons plezier kon niet op. Eindelijk grote bestanden opslaan en meenemen naar je medenerds, want door de afmetingen paste hij zo goed in je binnenzak.

Floppy Disk. Bedankt. Ik zal je nooit vergeten.

Alle liederen over Amsterdam aan de kant! Want nu kun je uit volle borst meezingen met Mokum.

Hoe het zo is gekomen hoor je hier van de heer Michiel Eijsbouts, afgelopen vrijdag in Het Radioavontuur, op, de heel toepasselijke genaamde stem van de hoofdstad, Amsterdam FM:

En nu wil je natuurlijk horen waar het over gaat. Want het is niet zomaar een leuk verhaaltje van een creatieve geest. Het is nu al de Koninginnedag Hit 2010, als je voor Café De Doffer staat.

Kom ze maar halen!

Click here to view the embedded video.

Meer, meer, je wilt meer? Bezoek dan ook eens het jeugdhonk Herenlunch.

Daarmee vervalt de reden tot het verlengen van zijn voorarrest, zegt de advocaat.

Geen kans op herhaling

“Verder is de verdenking dat hij alleen tijdens zijn werk zich schuldig aan ontucht zou hebben gemaakt”, constateert Van der Kruijs. “Hij werkt niet meer als zwemleraar, dus dan kun je stellen dat het gevaar op herhaling er ook niet meer is. Daarom is er juridisch gezien geen grond om hem langer vast te houden.”

bron

Ik vraag mij af hoe deze redenatie tot stand komt. Die oude viezerik is gewoon een pedofiel. Een heel zielig hoopje mens. Zijn sexuele drang naar kinderen zal echt niet verdampen nu hij geen zwemles meer mag geven. Wat houdt hem tegen naar een openbaar zwembad te gaan zijn en fantasie te botvieren? Gewoon het voorarrest verlengen. Ik vertrouw dat de rechter dit zal besluiten.

Overigens slaat de ironie wel weer toe. Ben je pedofiel, krijg je een ‘Van der Kruijs’ als advocaat…

UPDATE: De rechter zag het toch anders dan de advocaat…

Wilders heeft ‘een heel duidelijke boodschap’ voor de moslims in Europa. ‘Als je je aan de wet houdt, aan onze waarden, dan ben je erg welkom om te blijven en zullen we je zelfs helpen.’ Maar zo niet, als je een misdaad begaat, als je begint te denken over jihad en sharia, dan is er maar één oplossing: dan sturen we je dezelfde dag nog weg, dan kun je je koffers pakken en we zullen je je nationaliteit ontnemen. Het is een rode lijn: als je die overschrijdt, sturen we je dezelfde dag terug.’

Click here to view the embedded video.

Het is dan ook 4 minuten voor twaalf, dus Geert moet wel haast maken! Volgens het interview is dat 1 minuut per jaar, dus de Islamisering is in 2013 voltooid! Opschieten dus! Eerst hadden we het nog over dat alle moslims het land uit moeten, maar dat is niet voldoende. Nu moeten ze het continent uit! Met miljoenen tegelijk!

“Geert, zet je riem nog een gaatje strakker, want anders zakt je grote broek nog van je witte Nederlandse kippenkontje af.”

De Amerikaanse vicepresident Joe Biden noemde het zondag belangrijk dat de sancties worden uitgevoerd. “God mag wetenwat de Noord-Koreaanse leider Ki Jong Il beoogt met zijn halsstarrige houding”, verzuchtte Biden.

“Of het al dan niet te maken heeft met zijn opvolging, zijn behoefte aan respect of een werkelijke wil met kernwapens te dreigen valt niet te zeggen. Een Noord-Korea dat kernwapens de wereld instuurt of zelf gebruikt is hoe dan ook ‘een ernstig gevaar voor de wereld”, zo zei hij.

bron

Hoe ernstiger de wereld Noord-Korea als een gevaar ziet, en hoe agressiever de VN Pyongyang om de oren slaat met nog verstikkendere resoluties hoe vreemder de sprongen zullen zijn die de bende van Kim Jong Il zal maken. Misschien moet Joe Biden eens advies inwinnen bij Jomanda in plaats van bij God en komt zij met geruststellende woorden dat het maar om een bacteriële infectie gaat.

“Toen we hen vroegen hoeveel seks ze gemiddeld hadden, keken ze ons erg verbaasd aan. Ze begrepen niet wat we bedoelden,” zei een woordvoerder van het ziekenhuis. De twee zijn opgegroeid in een zeer streng religieuze omgeving en waren zich na acht jaar niet bewust hoe ze zwanger konden raken.

bron

En na acht jaar werd eindelijk het 11e gebod aan ze geopenbaard. Thank God!