apr
09
2010

Obsessive Compulsive Behaviour. Dat krijg ik er van. Van The Big Bang Theory. Dat is een serie. Over nerds, slimme mensen. Waarvan eentje toch echt autist is, of savant, minimaal. Het is zo leuk. En verslavend. Blijf maar kijken, en kijken en verder kijken…
Lees verder »
apr
08
2010
Een paar weken geleden verscheen er een filmpje over Call of Duty – Modern Warfare 2 waarin een SAS soldaar het opnam tegen de console. Dit was vermakelijk, zeker als je zelf je controller kapot gespeeld hebt om de beste tijd neer te zetten. Echter, gisteren kwam deel 1 uit van Modern Warfare: Frozen Crossing, een huldebetuiging (wat een schitterend woord!) aan de blockbuster onder de games van Activision en uiteraard Infinity Ward.
Geniet ervan:
Deel 2 verschijnt binnenkort…
(via Gamert)
jan
26
2010
Ja, nee, maar dan echt hè. Ik bedoel, dan dus niet zomaar even, maar echt. Misschien is het een aantal dagen weinig tot niets kunnen doen, maar uitstekend ziek zijn. Dat je in een soort sociaal vacuüm terecht komt. Bij gebrek aan menselijke interactie lijk ik wel zelf wat kwijt te raken, aan normaal menselijk geaccepteerd gedrag. Wat ik dan weer merk uit reacties van mensen die per ongeluk bellen. Niet per ongeluk natuurlijk, maar die niet op Facebook (facebook!) zitten en dus niet weten dat ik ziek ben. Lastig! Ik bedoel, echt. Bea mag het dan wel niets vinden, maar het brengt mensen toch echt nader tot elkaar. Informatief. Je ziet elkaar weken niet, maar weet wel welke gebeurtenissen er hebben plaats gevonden. Tenminste, als het functioneel, actieve FBers zijn. Wat er veel ook weer niet zijn. Wat ik dan weer raar vind. Maar ook bewonderenswaardig. Misschien komt het ook door series kijken drie dagen lang. En dan slechte series. Serie kan ik beter zeggen. Niet dat het iets afdoet aan de serie, maar het doet
wel wat met mijn brein. Vermoed dat ik kleine hersenbloedinkjes heb gehad. Maar dat denk ik wel vaker. Ook als mensen praten en ik hoor ze wel, maar begrijp ze niet. Of het is pure luchtverplaatsing. Heel irritant. Dan gaat mijn linkeroog ook twitchen, spastisch oog. Heel irritant. Vooral voor mij. Geen idee of de gene tegenover me het merkt. Of doorheeft dat er een cartoon band in mijn hoofd valse muziek aan het spelen is. Ook zoals bij Homer. Maar bij Homer is het altijd. Homer is leuk. Simpel. Hou ik wel van. Gewoon intens blij kunnen zijn met dingen. Hij verveelt zich ook nooit. Dat is wel een voordeel trouwens, ik verveel me nooit. Misschien wat energie teveel en ik zou er meer mee kunnen doen. Vervelen, nee, nooit. Zou ik ook niet prettig vinden trouwens. Ben wel soms een soort stuiterbal. Teveel opties van dingen te doen en niet kiezen en dan maar rondjes draaien. Of dansen! Dansen, ik wil dansen dat is het. Al veels te lang niet gedanst. En dan echt hè, dansen. Helemaal los. Dat is leuk. Ik was iets aan het doen. Mmmm Donuts…