Het stond al een tijd in mijn agenda; 6 juli 2010, The National, Paradiso. Ik ga ze live zien! Welk een vreugde. Tot vrijdag 2 juli, toen was de vreugde een stuk minder. Nederland verslaat Brazillië in de kwartfinale en gaat de halve finale spelen tegen Urugay… op 6 juli. Wat een drama. Want keuzes. Na een avond feesten en leuke dingen, kwam zaterdagochtend de verlossing van Paradiso: The National heeft het concert vervroegd zodat we allemaal de wedstrijd kunnen zien, op een groot scherm in Paradiso! Echt, win-win.

Zo stond ik in Paradiso, met The National op het podium, allemaal in oranje gekleed. Dat is punten scoren, bovenop de punten die ze al hadden gescoord met hun muziek en vervroegingsactie. De zanger, Matt Berninger, is een heerlijke muzikale autist. Licht spastisch staat hij niet stil te staan, zonder echt te bewegen. En is zijn zangstem diep, warm en betoverend, zo verrassend hard kan hij opeens schreeuwen. De kleine onderonsjes tussen Matt en Aaron & Bryce Dessner (broers en gitaristen) waren zeer vermakelijk. Leuk ook dat de drummer en basgitarist, Scot & Bryan Devendorf ook broers zijn. Daarnaast werd de band ook nog eens bijgestaan door twee trompettisten, en je verwacht het niet, maar dat klonk geweldig.

I’m in love. Het was het wachten waard. Vooral om iedereen te zien die net zo lyrisch over ze is. Want ik ben zeker niet de enige. Ook niet tijdens de wedstrijd, met z’n allen, schreeuwen, zingen en juichen. Het was mooi. Een mooie avond.

Click here to view the embedded video.

En nog een kleine muzikale ondersteuning van No Doubt (geen twijfel mogelijk).

You’re just like my Ken and Barbie doll

Een podium dat aan alle kanten fungeerde als video scherm, licht effecten, confetti (tegen de wind in) en een dijk van een setlist. Van oud naar nieuw, alles kwam voorbij. Het was hard en veel en goed, erg goed. Nou heb ik H.A.A.R.P., de live cd, maar dat is toch een cd. Als je voor het podium staat en het recht op je af hoort komen is toch een nieuwe dimensie.

Het publiek was ook top. Een grote variëteit aan mensen, maar allemaal rete enthousiast. Meezingen, klappen en vooral springen. Daar ga ik nog op oefenen, meespringen. Nu werd ik nog een beetje afgeschermd, want het was wat overweldigend.

Stukje nagenieten in authentieke telefoon-video opnamekwaliteit, maar wel een mooie impressie.

Het is een lief liedje, in het Nederlands. Over een meisje, zijn meisje. Waar hij helemaal verkikkerd op is (kikker is verliefd). Wellicht komt het door de lente, hoewel het weer daar een beetje te wensen overlaat. Maar het doet me deugd. Want het is lief. En je kunt lekker projecteren. Dat iemand dat misschien over jou denkt, of voor je zingt. Een fotootje bij je dragen en dan aan je vrienden laten zien “kijk die lach”. Lief!

Lucky Fonz III – Ik Heb Een Meisje!

Click here to view the embedded video.

Lukraak, blindelings, op goed geluk, willekeurig of in het wilde weg. Allemaal Nederlandse benamingen voor random of shuffle. Shuffle letterlijk vertaald is weer schuifelen, wat je weer op muziek kunt doen, maar niet zozeer met muziek.

Ik hou van de random functie bij het afspelen van muziek, je wordt verrast en went niet aan de volgorde van een album. Iets wat ik in de tijd dat ik nog albums van cd afspeelde in de auto wel heel erg had. En voor altijd als je nummer drie van het album hoort, gaat in je hoofd automatisch nummer vier spelen. Tegenwoordig hang je je mp3-speler aan je installatie en kun je 2500+ muzikale nummers afspelen. Zo hoef je geen twee keer hetzelfde nummer te horen! Behalve door eigen keuze. En dan nog zou je ook eens gebruik kunnen maken van repeat (herhaal!) tot je oren ervan bloeden.

Apple heeft de iPod Shuffle, de Genius playlist generator en de gewone shuffle functie en je kunt zelf nog allerhande playlists maken met meest gespeelde, langst niet gespeelde, nooit gespeelde, op genre, of uit welk jaar de liedjes komen. Allemaal heerlijk voor de afwisseling. Alleen nu, na twee jaar intensief schuifelen, komen er barstjes in dit verrassende concept. Ik vermoed een complot. Een iComplot.

Ik ben trots op mijn iPod en de muziekcollectie die ik erop meedraag. Er staat genoeg op om mijn weken muzikaal te vermaken, zonder dat ik een nummer twee keer voorbij hoor komen. Wat mij het meest verrast; dat ik eigenlijk altijd dezelfde nummers voorbij hoor komen! Het is of mijn muziekdoosje mij bepaalde liedjes op wil dringen.

Als ik shuffle, dan wil ik verrast worden. Als het een keer een liedje is waar ik niet voor in de stemming ben, dat kan gebeuren, die klik ik weg en ga weer vrolijk verder. Maar dan word ik er niet blij van als die binnen een uur of een dag weer voorbij komt. Wat wil je me vertellen?! Roep ik dan naar mijn iPod. Koppig als ik ben start ik dan een nieuwe cyclus van liedjes. Want ik ben ervan overtuigd dat als ik zelf een liedje uitzoek en aanzet, mijn iPod dat snapt en vanuit daar verder schuift. Want ze bedenken (ja, ze, want het zijn kleine mannetjes die erin zitten) toch ook zelf wat ik van hun moet horen.

De mannetjes zijn soms ook wel heel attent. Alsof ze aan mijn hartritme of magnetische veld voelen in welke stemming ik ben. Ben ik een beetje melancholisch, dan krijg ik veelal stemmige muziek waarin ik lekker verder kan zwelgen. Loop ik fluitend en dansend de straat op en druk op Play, dan krijg ik stuitermuziek mee. Want de zon schijnt!

Waarom houden ze dan toch stug vol aan een kleine selectie van de muziek die ik met me meedraag? Want er staan genoeg liedjes op die ik verrassend weinig tot nooit te horen krijg. En dan opeens komt er wel eentje voorbij. En de blijdschap die ik dan voel. Het verrast worden door een vergeten liedje, hoe leuk het kan zijn, hoe fijn het is om mee te zingen met een nummer waar je zelf zo 1 2 3 niet opgekomen was. Dan is de shuffle functie weer zoals het hoort te zijn; verrassend.

_{Eerder geplaatst op PinkBullets}

Hurricane Jane

You can’t spend the night… Yes, I’m sure you’re right. But we could spend the night together. Or alone. That would be better.

Click here to view the embedded video.

Zelf zeggen ze over Boxer: “a euphoric disconnection,” the lovely delusion that sets in after too much dulling reality, too much time away, and losing touch with friends.

En nu hebben ze eindelijk een nieuw album; High Violet. Voor de creatieve interwebber is het album makkelijk te verkrijgen. Voor de muziekliefhebber komt het album 11 mei in de winkels.

Zo klonken ze op Boxer, met Brainy

Click here to view the embedded video.

En dit is de nieuwe van High Violet, Afraid of Everyone

Click here to view the embedded video.

Anders of Niets.nl – <3 Amsterdam met radio-interview met wat meer uitleg over de tot standkoming

PinkBullets.nl – Empire State of Mind? Welnee! Mokum State of Mind!

Flabber.nl – Amsterdam State of Mind

Dumpert.nl – Mokum

Sp¡ts – Videoclip in Streetview

AT5.nl – Kort Amsterdams interview met Trippel X en Sharla

Herenlunch.nl – Voor de downloaders!

En dan nog alle andere sites die van ‘goed gejat’ (welnee!) houden.

Gooi je haar los.

Gooi je zorgen van je af.

Gooi jezelf de diepte in.

Click here to view the embedded video.

Wat een energie komt er van deze track af. Dit is een dikke zomerhit!

SHM, bedankt.

Update: Vandaag, 26 april, is de track uitgekomen en beschikbaar op Beatport.

Alle liederen over Amsterdam aan de kant! Want nu kun je uit volle borst meezingen met Mokum.

Hoe het zo is gekomen hoor je hier van de heer Michiel Eijsbouts, afgelopen vrijdag in Het Radioavontuur, op, de heel toepasselijke genaamde stem van de hoofdstad, Amsterdam FM:

En nu wil je natuurlijk horen waar het over gaat. Want het is niet zomaar een leuk verhaaltje van een creatieve geest. Het is nu al de Koninginnedag Hit 2010, als je voor Café De Doffer staat.

Kom ze maar halen!

Click here to view the embedded video.

Meer, meer, je wilt meer? Bezoek dan ook eens het jeugdhonk Herenlunch.