Het thema van mijn radio uitzending afgelopen zaterdag. ‘Ik wil mijn stad terug!’. Helaas won Sail 2010 het van alles en iedereen, zo ook van mij. Mijn radio speeluurtje ging niet door. Nu zit ik toch nog met al die liedjes die de ether nooit gehaald hebben.

Lees verder »

4.3.2.1.

Het refrein is zo raar mooi en bijzonder. Blijft zo heerlijk door je hoofd zingen. Zo erg, dat ik het graag met jullie deel.

Oh ja, ook in het Duits natuurlijk.

Het stond al een tijd in mijn agenda; 6 juli 2010, The National, Paradiso. Ik ga ze live zien! Welk een vreugde. Tot vrijdag 2 juli, toen was de vreugde een stuk minder. Nederland verslaat Brazillië in de kwartfinale en gaat de halve finale spelen tegen Urugay… op 6 juli. Wat een drama. Want keuzes. Na een avond feesten en leuke dingen, kwam zaterdagochtend de verlossing van Paradiso: The National heeft het concert vervroegd zodat we allemaal de wedstrijd kunnen zien, op een groot scherm in Paradiso! Echt, win-win.

Lees verder »

Ook Ken wil aandacht. Positieve aandacht. Daarom doet hij mee in een soort MTV Cribs achtige real live docu. Het misstaat hem zeer zeker niet. Het haar, de houding, de bewegingen. Ken swingt! Oh nee, wacht…

En nog een kleine muzikale ondersteuning van No Doubt (geen twijfel mogelijk).

You’re just like my Ken and Barbie doll

En heel veel mensen. In het Goffertpark. Heel veel muziek. Overweldigend veel muziek. Want niet alleen Muse trad aan, ook de Editors speelden een mopje mee. Lees je dat?! De Editors & Muse! Te horen en aanschouwen. LIVE. Dat is bijna een overload aan muziek. En fijn, zo fijn.

Een podium dat aan alle kanten fungeerde als video scherm, licht effecten, confetti (tegen de wind in) en een dijk van een setlist. Van oud naar nieuw, alles kwam voorbij. Het was hard en veel en goed, erg goed. Nou heb ik H.A.A.R.P., de live cd, maar dat is toch een cd. Als je voor het podium staat en het recht op je af hoort komen is toch een nieuwe dimensie.

Het publiek was ook top. Een grote variëteit aan mensen, maar allemaal rete enthousiast. Meezingen, klappen en vooral springen. Daar ga ik nog op oefenen, meespringen. Nu werd ik nog een beetje afgeschermd, want het was wat overweldigend.

Stukje nagenieten in authentieke telefoon-video opnamekwaliteit, maar wel een mooie impressie.