Ik heb hier echt geen tijd voor. Luister, het is simpel, ik heb net even een uurtje voordat ik de deur weer uit moet en tien uur op de benen moet staan. En nee, ik had het ook niet beter kunnen plannen. Ik heb gewoon geen tijd.


Ik heb hier echt geen tijd voor. Luister, het is simpel, ik heb net even een uurtje voordat ik de deur weer uit moet en tien uur op de benen moet staan. En nee, ik had het ook niet beter kunnen plannen. Ik heb gewoon geen tijd.


Ook Ken wil aandacht. Positieve aandacht. Daarom doet hij mee in een soort MTV Cribs achtige real live docu. Het misstaat hem zeer zeker niet. Het haar, de houding, de bewegingen. Ken swingt! Oh nee, wacht…
En nog een kleine muzikale ondersteuning van No Doubt (geen twijfel mogelijk).

En heel veel mensen. In het Goffertpark. Heel veel muziek. Overweldigend veel muziek. Want niet alleen Muse trad aan, ook de Editors speelden een mopje mee. Lees je dat?! De Editors & Muse! Te horen en aanschouwen. LIVE. Dat is bijna een overload aan muziek. En fijn, zo fijn.
Een podium dat aan alle kanten fungeerde als video scherm, licht effecten, confetti (tegen de wind in) en een dijk van een setlist. Van oud naar nieuw, alles kwam voorbij. Het was hard en veel en goed, erg goed. Nou heb ik H.A.A.R.P., de live cd, maar dat is toch een cd. Als je voor het podium staat en het recht op je af hoort komen is toch een nieuwe dimensie.
Het publiek was ook top. Een grote variëteit aan mensen, maar allemaal rete enthousiast. Meezingen, klappen en vooral springen. Daar ga ik nog op oefenen, meespringen. Nu werd ik nog een beetje afgeschermd, want het was wat overweldigend.
Stukje nagenieten in authentieke telefoon-video opnamekwaliteit, maar wel een mooie impressie.

Ik was helemaal voor; het Eurovisie Songfestival, maar vooral voor Sieneke. Ik Ben Verliefd (Shala Lie), ik krijg het niet uit mijn kop. In een lange traditie van vooral niet kijken, wegens Gerard Joling of andere Toppers, rare Engelstalige liedjes of gewoon compleet het concept Songfestival niet begrijpen.
Dit jaar was het anders, want we hadden Sieneke. Hadden.

Naja, niet echt natuurlijk. Ik ben een meisje. Dat is dan weer een liedje van Luci Lectric. Nee, Ik Heb Een Meisje! (uitroepteken). Liedje van Lucky Fonz III. Een leuke Nederlandse singer-songwriter, die leuke liedjes zingt en schrijft. Schrijft en zingt?
Het is een lief liedje, in het Nederlands. Over een meisje, zijn meisje. Waar hij helemaal verkikkerd op is (kikker is verliefd). Wellicht komt het door de lente, hoewel het weer daar een beetje te wensen overlaat. Maar het doet me deugd. Want het is lief. En je kunt lekker projecteren. Dat iemand dat misschien over jou denkt, of voor je zingt. Een fotootje bij je dragen en dan aan je vrienden laten zien “kijk die lach”. Lief!
Lucky Fonz III – Ik Heb Een Meisje!
