Je Vrouw Voelen

pink-cordless-drillVloeken als een bouwvakker. Zuipen als een zeeman. Powertools hanteren. Dingen in elkaar zetten. Andere dingen vakkundig uit elkaar slopen. Boeren laten. File parkeren als een baas. Vrouw onvriendelijke grappen maken. Nerd. Onbeschoft. Van die dingen en meer. Ik heb girl parts en boy bits. Alleen er komt een punt dat ik niets liever wil dan me weer helemaal vrouw voelen.

Na een kleine week van klussen, slopen, opbouwen en verhuizen ben ik kapot. Alles doet pijn, maar het is een fijne pijn. Want alles is gelukt. Gaten in beton boren, doen we niet moeilijk over. Keuken eruit slopen, dikke prima. Zeulen, hameren, bouwen, schroeven, vloeken. Echt heel leuk. Heb me kostelijk vermaakt. In mijn afgetrapte gympen, slecht zittende spijkerbroek, nietszeggende zwarte trui. Onder de verf, stof en andere vreemde vlekken. Vet haar, gebroken en gescheurde nagels. Het toonbeeld van een klussende chick met powertools.

Het gebeurt me niet vaak dat ik me echt vrouw wil voelen. Nu ben ik altijd een vrouw, daar niet van, maar de mengeling van de jongensstukjes en meisjesdelen is gewoon fijn. Onbeschoft op hakken. Jaren geleden had ik al eens eerder een huis aangeschaft, waar ik toen ook fijn mee aan de slag ging. In die tijd was er een hevig sms-contact met een man, waar ik me heel erg vrouw van ging voelen. Toen hij me op een bepaald moment vroeg hoe het ging, kon ik hem alleen maar antwoorden: ‘ik kan niet wachten tot ik me weer vrouw kan voelen’. Dit vond hij een dusdanig leuke opmerking, dat bij iedere gelegenheid hij aan me vroeg of ik me wel vrouw genoeg voelde.

Door mijn briljante planning was ik het weekend klus-klaar. Dus kon ik een avond uit gaan plannen. Het vooruitzicht een rokje aan te kunnen en hakken was wel een feeststemming waard. Ook alle voorbereidingen tot het buitenshuiswaardig geraken zijn fijn. Zeg maar ‘wijven’ in het kwadraat. Gezicht met moeilijk dure zeep schoonmaken, masker op doen, ook voor de ogen. Nagels schoonmaken, weer netjes recht vijlen, nagelriemen bijwerken. Onder de douche niet alleen netjes wassen, maar ook scrubben. Haar wassen, conditioner, haasmasker. Gezicht nogmaals wassen. Wenkbrauwen epileren, beter gezegd, bijwerken en dan ook meteen die ene grijze haar eruit verwijderen die zich sinds kort opeens heeft aangediend.

Dan de grootste onderneming onder de douche; scheren. Dames, echt. Je niet scheren is helemaal prima, lekker makkelijk ook vooral. Het gevoel om een nieuw scheermesje over de scheerbare lady parts te laten gaan, toch wel heel prettig. Het is een lekker soort machtsgevoel, met een mes in de hand. Helemaal als je ooit ook wel eens de baard van een man hebt mogen scheren. Maar dat is voor een volgend verhaal. De totale controle hebben heeft z’n charmes. Misschien dat ik ook maar eens moet gaan oefenen met vormpjes scheren. Sowieso is het helemaal kaal zijn niet meer in, hoe makkelijk het ook is alles gewoon in een keer weg te halen. Daarbij, na het inlezen over schaamhaar in populair wetenschappelijke literatuur en de interwebs, blijkt dat haar ook gewoon functioneel is.

Na het uitgebreid douchen is het een kwestie van jezelf helemaal insmeren met fijne bodylotion. De mooie lingerie aantrekken, de moeilijk dure panty ook. Leuk feestelijk rokje, topje erboven waar je borsten goed in uitkomen en een paar hoge edoch comfortabele hakken uitzoeken, want de nacht zou nog wel eens langs kunnen gaan duren. Het opbrengen van mijn gezicht, zoals ik dat nog wel eens wil noemen, neemt wat tijd in beslag. Want niets is zo duur en kost zoveel tijd, als je opmaken dat het eruit ziet alsof het totaal geen moeite kost. Eerlijk, ik vind het heerlijk. Tevreden in de spiegel kijken naar het eindresultaat. Het is net echt.

De werkelijkheid is nog wel wat anders. Want onder de kleding zit ik onder de blauwe plekken. Een grote beurse plek achterop mijn been, want ik ben tegen een harde rand gelopen, terwijl ik achteruit de trap af ging met het oude werkblad van de keuken. Overal zitten kleine wondjes. Mijn handen, nagels, moet je nog niet van te dichtbij bekijken. Onder de make-up ben ik totaal nog niet zo fris en uitgerust als je zou denken. In het uitgaan van de nacht verliep ook alles prima. Ergens binnen komen zwieren, wat (hope)loos flirten met mannen, dansen met de homo’s, om daarna nog vermoeider, dronken en tevreden in bed te belanden.

Laat de lente nog maar even op zich wachten. Rokjesdag moet nog even wachten tot mijn benen alleen nog maar erg wit zijn en niet meer onder de blauwe plekken zitten. Dan heeft mijn lichaam de tijd om lente-klaar te worden en ik me weer echt vrouw kan voelen. Toch, om het gevoel nog een beetje te behouden van het harde, fysieke werken, heb ik vanochtend mijn knie nog maar even in de rand van mijn bed gezet. Zodat die ook mooi blauw meekleurt. Dat is toch een stuk makkelijker en sneller dan dat hele ‘me weer vrouw voelen’.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *