Te Leuk

Je bent zo leuk als je lacht. Gelukkig lach je ook de hele tijd. Misschien alleen als ik in de buurt ben, maar dat is eigenlijk het enige dat telt, als ik in de buurt ben. Terwijl we zitten te praten probeer ik je aan te kijken, maar je kijkt de hele tijd weg. Blijkbaar kijk ik je aan op een manier die je teveel vindt. Dat zeg je namelijk de hele tijd, dat je het te leuk met me hebt.

Dat je me leuk vindt, vind ik dan weer leuk. Alleen dat je het té leuk met me hebt, dat vind ik niet leuk. Ergens valt het dan dus tegen, terwijl het juist meer is dan je verwacht of gedacht had. Ik vind je leuk, niet te, maar gewoon leuk. Leuk genoeg om mee af te spreken en te kijken of ik je leuk blijf vinden of dat ik meer van je kan vinden dan leuk alleen. En zie je, dat is dus niet te leuk. Bijna zoiets als; ‘alles met te ervoor is niet goed, behalve tequila’.

Dat is natuurlijk ook niet waar! Want tequila is heerlijk, maar dodelijk. Neemt niet weg dat wij die eerste avond wel gedoopt hebben in de ‘te’ van tequila. Mijn voorstel ons eens zonder de ‘te’ af te spreken vond je wel een interessant concept. Het bleek niet alleen interessant, maar ook zeer geslaagd. Met koekjes en thee. Heel normaal. Heel leuk ook. Toen was het nog niet te leuk voor je.

Nog steeds probeer ik erachter te komen wat het nou precies is wat het te leuk maakt. Het is niet dat we iedere dag elkaar hebben aangestaard, stom lachend, met koekjes erbij. Of uren aan de telefoon hebben gehangen de hele tijd roepend nee, jij moet ophangen. Drie keer hebben we elkaar gezien en het is nu al te leuk voor je.

Ik moet het je wel nageven, je hebt een bijzondere manier van dingen te verwoorden. Of tenminste, je probeert iets duidelijk te maken en ik snap er nog minder van. Je had er bijvoorbeeld niet op gerekend me tegen te komen. Wat ik verrassend vind, want ik heb al maanden in mijn agenda staan dat ik op die zaterdagavond de voor mij tot nu toe nog onbekende man zou tegen komen. Daarom ging ik ook naar die kroeg! Gekkie. Dit soort dingen plan je toch ook niet.

De hele avond met je arm om me heen staan. Dat voelt best goed. Je hand in mijn zij, zo af en toe iets steviger tegen je aan trekken. Op zich kan ik dat best wel volhouden. Mijn idee was om je te verrassen, omdat je me toch niet verwacht in je leven. Ik geloof dat de opzet geslaagd is, je bent verrast en blij. Je blijft de hele tijd maar lachen. Met je arm om me heen. Het voelt niet te leuk, het voelt gewoon goed.

Het regent lekker door buiten. Gelukkig ben ik met de auto. Als iemand je dan toch naar huis moet rijden, dan doe ik dat wel. De romantiek van samen in een auto zitten, stil naast elkaar heel hard naar de muziek luisteren. Zowel de regen als de tijd tikken langzaam weg al rijdend in de auto naar jouw huis. Want daar zul je uit de auto stappen en daarmee zal je lach ook verdwijnen, omdat je mij niet meer zult zien. Terwijl de motor zachtjes draait, beslaan al zoenend de ramen, omdat zoenen met je ook goed voelt. ‘Ach’ zeg je nog, ‘als je de andere helft zou weten, dan zou je het begrijpen’. Maar meer wil je er niet over kwijt. Begrijpen doe ik het nog steeds niet.

Je bent zo leuk als je lacht. Gelukkig lach je ook de hele tijd, als je bij mij bent. Zelf ook breeduit lachend rij ik naar huis, terwijl de beslagen ruiten langzaam weer helder worden.

Dit stuk verscheen eerder op Pinkbullets