Ode aan Koptelefoontjes

Lieve koptelefoontjes,

Onze relatie is altijd zo heftig. Veel lawaai, innige met elkaar omgaan en van korte duur. Ergens kan ik me voorstellen dat jullie niet blij zijn met de manier waarop ik met jullie omga.
Er altijd maar er voor me zijn, overal mee naar toe gesleept worden. Dan zomaar weer ergens neergesmeten worden, verfrommeld in de tas of jaszak. Als wraak gaan jullie dan onmeunig in de knoop zitten, wat mij weer de nodige frustratie oplevert.

Wegens mijn langdurige verhouding met muziek, die ik altijd bij mij wil hebben, zijn jullie toch essentieel in het zorgdragen voor een prettige voortgang van deze relatie. Soms besteed ik wat meer geld aan jullie uit, dan ben ik intens gelukkig met de kwaliteit die jullie leveren. Helaas is dan toch het besluit van jullie kant altijd hetzelfde; vroegtijdig de geest geven. Alleen het onderscheid in geluidskwaliteit verschilt, de duurzaamheid niet. Ongeacht de prijs.

De afgelopen week heb ik weer twee paar van jullie ten ruste gelegd. Al dagen ga ik zonder mijn geliefde muziek de deur uit. Het zij zo. Ik zal mij buigen over het vraagstuk onder de €10 aan jullie uit te geven, of weer eens een diepte investering te doen.  Tot die tijd zal ik voor me uit neuriën en genieten van de kakofonie aan geluiden in de wijde buitenwereld, die samen weer een muzikaal geheel vormen.

Wees niet getreurd, we’ll meet again.