Dag 24 #30DSC

Een liedje dat je op je begrafenis wilt laten spelen:

Ik twijfel tussen een full blown dance party of een Rick ‘Roll. Klassiek kan natuurlijk ook, lekkere zware muziek om licht op te dansen. Veel strijkers, vooral de cello. Moeilijke teksten. Tranen wil ik zien!

Tranen zijn er toch wel. Want er is iemand dood. Is de muziek dan bedoeld als extra tranentrekker? Moeten de liedjes muzikale steun bieden? Het is muziek voor de nabestaanden, als je zelf in die kist ligt hoor je er toch weinig van. Is je playlist dan met de anderen in gedachte, of wil je op het laatst nog iets vertellen.

Hele lijsten met moeilijke muziek kan ik noemen. Er zitten prachtige stukken tussen. Allemaal vol met cello en strijkers. Ware woorden en dingen om over na te denken. Liedjes als je er nu naar luistert je direct het gevoel hebt ‘wie is er overleden’. Ik word er rustig van, levend als ik ben. Als ik dood ben, dan is alles toch al rustig.

Een liedje dat je omschrijft… Zo zou je deze ook kunnen benoemen. Kind van de jaren ’90, voorliefde voor dance paupers,┬ádingen waar ik blij van word, die de goegemeente waarschijnlijk niet heel erg kan waarderen, maar ey! het is mijn laatste wens.

When the moon is in the seventh house. And Jupiter aligns with Mars. Then peace will guide the planets and love will steer the stars