Een liedje dat je aan een plek doet denken:

Een bijzondere ervaring; emigreren. Gewoon alles achter je laten en opnieuw beginnen in een ander land. Dat heb ik voor een korte periode gedaan en wel in Qatar. Dat is een zandbak in het Midden Oosten, om de hoek bij Dubai. Tijd vliegt en zo ook de herinnering aan daar daadwerkelijk wonen. Het voelt meer als een boek wat ik gelezen heb, de verhalen die ik erover vertel. Rare situatie, apart land, maar echt, ik vond het geweldig.

Een land wat eigenlijk maar 1 stad is. Nog geen 5% van de bevolking is inheems en die regeren het land en alles is hun eigendom. De rest is expat, dat is de luxe verwoording, want het merendeel is gewoon slaaf. Mensen die de stad moeten bouwen, waarvan het paspoort wordt ingenomen. Er is een puntensysteem aan nationaliteiten gekoppeld; Amerikanen zijn het meest waard. Ik als Nederlander deed het ook wel goed, plek 4. Deze lijst geeft aan hoeveel rechten je hebt, sort of speak. Het is meer hoeveel je waard bent voor de Qatari.

Een mix van overweldigende luxe, ambitie en grootsheidswaanzin met daarbij totale onkunde over de moderne wereld en  een eeuwen oude zandcultuur.

Toch had ik thuis altijd Nederlandse radio aanstaan. Zeker in december 2007, toen de Serious Request van start ging. Radioheld Gerard Ekdom en Radiogod Rob Stenders hebben me door heel wat heen geholpen. Net als de Wombats hun er doorheen hielpen.

Let’s celebrate the irony!