Dansen in de Regen en Andere Belangrijke Zaken

Ik doe het gewoon allemaal. Geen keuzes meer maken, maar er gewoon vol voor gaan. Want tijd is een bedacht concept en ik kan het invullen zoals ik het zelf wil. Het resultaat; een dampend, stampend, zwetend, dansend, lachend, intens weekend.

Zo verkoop je de hele dag condooms, ga je daarna gezellig op een prachtig dakterras zitten biertjes drinken met een vriendin. Een dakterras trouwens, dat uitkijkt over de stad (zijnde Amsterdam). Ik kan iedereen aanraden eens de hoogte in te gaan in Amsterdam.

Dan snel door, want of de tijd nu bedacht is of niet, die tikt toch door. Sommige mensen zijn uitzonderlijk bijzonder en meer dan je tijd en aandacht waard. Zo ook vanavond, de legendarisch Sjeik der comedy trad op. Daar moet ik natuurlijk bij zijn. Niet alleen omdat ik heel erg hou van humor om te lagge, maar ook van mensen met passie en doorzettingsvermogen. De sjeik is daar een stralend voorbeeld van.

Er is meer te doen. Naast het vele zweten, wat ook tijd en energie kost, is er in Utrecht ook heel veel leuks. Iets wat je mij een half jaar gelezen nooit had horen zeggen. En ik kan er slapen. Met of zonder hitte. Heerlijk slapen. Jammer dat de wekker dan gaat op een zaterdag en je Utrecht weer moet verlaten.

Zaterdag, doe ik niets wat ook niet later mag. Zoals een Barbiemodeshow bekijken en een rockende radioshow neerzetten. Met veel mode, Barbie en ’80’s verantwoorde muziek. Gewapend met een goede fles wijn een gekleed in een heerlijk zomerjurkje op verjaarsbezoek. Op de steiger, aan het water. Tot het begint te druppelen. Bij het totaal los gaan van de regen, bliksem, onweer en wind, zijn wij gewoon met z’n allen naar buiten gerend. Om te dansen in de regen. Nog een aanrader; dansen in de regen. In je zomerjurkje, in je ondergoed, op je blote voeten of gewoon volledig gekleed. Probeer het eens, het is namelijk maar regen.

Nog een aanrader! Met je blote voeten door het gras lopen, in je stamkroeg. Waar je vrienden zijn. Op zaterdagnacht. Echt, moet je eens proberen. Want een betere afsluiting na regendansen is er niet. Zeker niet in de aanloop naar zondag 11 juli 2010 toe. Waar je sowieso al de hele dag zwetend van rondloopt.

Over de zondag kan ik alleen zeggen dat het opmerkelijk is hoe wij, als Nederlanders, zo extatisch zijn met vreugde en zo gesloten met verlies en verdriet. Iedereen loopt verdwaasd naar huis en het blijft nog lang stil. Alsof we direct vergeten zijn dat het oranje bloemen regende op het Museumplein. Er is zoveel moois, kleine dingen, grote dingen. Alles is te doen, te voelen en mee te maken. Als je geen keuzes maakt is er genoeg tijd om alles te doen.

Dit stuk en andere belangrijke zaken zijn te lezen op PinkBullets

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *