Het is de Bril

Dacht ik altijd dat Paul McCartney de leukste Beatle was, dan ben ik na het zien van de film Nowhere Boy aan het twijfelen geslagen. Op een  mooie, zonnige donderdagochtend in maart mag ik aanwezig zijn bij de persvoorstelling van de nieuwe film Nowhere Boy. Een stukje geschiedenis over Mister Beatle himself, John Lennon.

Nee, Nowhere Boy is niet de zoveelste Beatles-film. De film vertelt het verhaal van een vijftien jarige jongen die opgroeit in Liverpool. Een gevoelige jongen, een dromer, intelligent en zeer obstinaat. Dat hij toevallig John Lennon is en later een icoon zou worden, daar verhaalt de film niet over.

De jonge John leeft bij zijn tante Mimi en oom George. Mimi is koud en afstandelijk, maar George heeft wel aandacht voor de jongen. Door hem een mondharmonica te geven en een radio in zijn slaapkamer te installeren, geeft hij John Lennon muziek. Als oom George plotseling overlijdt, is John alleen met Mimi. En daar begint het verhaal echt. Op de begrafenis ziet hij een roodharige dame, die hij kent als tante Julia, en komt erachter dat “tante Julia” eigenlijk zijn moeder is.

Als John geschorst wordt van school gaat hij op zoek naar zijn moeder. Die verrassend genoeg om de hoek woont. Julia is een vrije geest, ze zingt, danst, drinkt, rookt, speelt gitaar. In een wervelende week met zijn moeder leert John rock ‘n roll kennen is direct geobsedeerd door de muziek. In de muziek vindt hij ook de uitvlucht voor zijn persoonlijke problemen; een voogd die emotioneel niet beschikbaar is en een moeder hem als kleine jongen in de steek heeft gelaten.

Hij leert van Julia banjo spelen en van Mimi krijgt hij zijn eerste echte gitaar. Beide vrouwen strijden om zijn liefde en aandacht. Julia met vrijheid en rock ‘n roll en Mimi met tough love. Een mooie scene is wanneer John en Julia in een café zitten en Elvis Presley op de jukebox hebben aangezet. Lennon zegt dan: “Why didn’t God make me Elvis?” Waarop Julia het zeer treffende antwoord geeft: “Cause he meant for you to be John Lennon.”

Nu de jonge Lennon gitaar speelt, zijn moeder aan het leren kennen is en hij vecht tegen de gevestigde orde op school, is het de hoogste tijd om een band te vormen en de wereld te veroveren. Met zijn schoolvrienden begint hij de band “The Qarrymen”. Ze spelen rock ‘n roll covers en treden op. Na een optreden op een braderie wordt John voorgesteld aan een piep jonge Paul McCartney. Paul speelt een mooi stukje gitaar en ondanks dat Lennon lichtelijk geïntimideerd is door zijn talent, begrijpt hij toch dat McCartney bij de band moet.

Paul geeft John gitaar lessen en een bijzondere vriendschap ontstaat. Nog een getalenteerd gitarist komt bij de band, ene George Harrison. Met de muziek gaat het steeds beter, maar persoonlijk is John nog steeds zeer geconflicteerd.

Nu zijn relatie met zijn moeder steeds beter wordt, begint het toch steeds meer aan hem te knagen waarom ze hem ooit heeft weg gedaan. En wie en waar is zijn vader? De confrontatie tussen de twee zussen en John is heftig. Het hele verhaal komt naar buiten als Mimi eindelijk haar emoties laat zien. John kan eindelijk zijn moeder vergeven en ook de zussen kunnen elkaar vergeven. John heeft nu een liefdevolle tante en een aanwezige moeder, een band, zijn poëzie en muziek. En dan gaat Julia dood.

Dan blijkt dat zijn band meer is dan alleen een paar jongens die muziek maken. Echte vrienden, een hechte vriendschap, die John door dit plotselinge verlies heen sleept. Daar begint het verhaal van The Beatles en eindigt de film. Als de jongens naar Hamburg gaan.

En daar loop ik de bioscoop uit. Helemaal gelukkig. Wat een mooie film. Los van dat het over John Lennon gaat. Het is een prachtig verhaal, intens, mooi gefilmd, sterk geacteerd en een rockende soundtrack. Wel of geen Beatles fan of kenner, de film doet het voor iedereen.

John Lennon wordt gespeeld door een zeer sexy Aaron Jonhson. Die verrassend genoeg samen is met de 46-jarige regisseuse van de film, die tevens zwanger is van jonge Aaron (19!). Oh wacht, dat is een ander verhaal.

Samengevat: John Lennon met zijn Buddy Holly look. Het is de bril die ‘t ‘m doet.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *