Het is weer voorbij, die mooie zomer. En mooi was het zeker! Ook de zomer zijn we door gekomen met een kleine selectie prettige series. Naast Weeds en True Blood was er ook nog een nieuwe ontdekking Better Off Ted. Ook Entourage begon ook wat vroeger dan de rest van alle series. Tevens was Mad Men er op tijd bij en opeens had ik niet genoeg vrije 40 minuten om alles tijdig te kunnen bekijken, want er moest ook veelvuldig buiten gespeeld worden!
Ook twee aanraders maakten het plannen van de tijd tussen buiten spelen en gedachteloos vermaak lastig: Damages (topper!) en Lie to Me. En zo kwam ik de zwoele zomernachten wel door. Maar ergens bleef ik me verheugen op het vervolg van de series die ik eerder dit jaar had moeten laten gaan. De cliffhangers van de series waar je toch een maand of drie lief en leed mee gedeeld hebt.
En dan is het eindelijk zover! September is begonnen en alweer bijna halverwege. Je leeft er langzaam naar toe, maar als de tijd dan bijna daar is word ik toch wat zenuwachtig. Verheugend zenuwachtig. Het blijft toch spannend. Is het nog net zo leuk als dat het was, wordt het beter, weten ze het verhaal goed af te maken en opnieuw op te pakken… Vragen, spanning.
Je kijkt of je genoeg popcorn in huis hebt, of je externe HD nog wel genoeg ruimte heeft om de storm van nieuwe seizoenen aan te kunnen en afspraken plan je op andere dagen in dan dat je normaal zou doen, je moet natuurlijk wel de tijd hebben om je weer rustig mee te kunnen laten nemen in de hersenspinsels van gekke Amerikanen.
- Gossip Girl (guilty pleasure)
- House (Hugh Laurie)
- How I Met Your Mother (awesome)
- Heroes (laatste kans, want die hebben S01 nooit geëvenaard)
- Two and a Half Men (ijzersterke humor)
- Grey’s Anatomy (het mag, ik ben vrouw)
- Dollhouse (interessant concept)
- Dexter (bloody fascination)
- Californication (David Duchovny)
- Lie to Me (prettig dat deze bijna direct verder gaat nadat ik het eerste seizoen gezien heb. En! Tim Roth)
Ik zit er helemaal klaar voor, een mooie herfst en een gezellige winter.
