Kunst op zondag, omdat het kan.

Art Amsterdam, in de Rai beleefde vandaag haar laatste showdag. Ik heb er nog even een paar rondjes kunnen rennen en allerhande “kunst” kunnen bekijken. Het is een overload aan indrukken van verbazing, mooie dingen, rare dingen, ik-probeer-te-hard-kunstzinnig-te-zijn dingen, ach-zo-kan-het-ook dingen, stop & stare en veel, heel veel mensen die net iets te hard fluisteren hoe de kunst niet meer is wat het geweest is.

Wat kunst is durf ik niet te zeggen, of wanneer je iets als kunst bestempeld. Ik vind iets mooi of intrigerend, soms zelf beangstigend. Dan heeft het doel getroffen, lijkt me. Als iemand iets maakt wat een ander persoon kan raken, even een statement van de kunstenaar daargelaten. 

Een simpele maar intrigerende tentoonstelling was bij galerie Borzo, met een solo van Jan Hendrikse. American Pop Art, met als ‘topstuk’ een baal hooi, wat geen fooi is, maar versnipperde Dollar biljetten. En de “Desperately Seeking…” bordjes in neon deden het ook goed. Dagelijkse dingen waar je naar blijft kijken omdat je niet helemaal kunt plaatsen waar je nou precies naar kijkt. Kunst?