Er is zo weinig wat je kunt doen, en zoveel niet. Waar is het mis gegaan? Wanneer is de controle verloren en het slachtoffer geboren? Het gevoel te zijn lam geslagen heeft de overhand en de enige navigatie mogelijk is vanwege automatisering door jarenlange training.

Het nieuws sloeg in als een bom. Alweer ruim anderhalf jaar geleden. Het is dan eerste overleven, en dan het brengen van stabiliteit. Maar deze taak valt zwaar met alles wat er nog meer is.

Het wegcijferen is begonnen en zal niet meer ophouden. Het gevolg is het verliezen van het centrum waarin het gevoel van geluk en sturing zo aanwezig is. Langzaam maar zeker naar de grenzen van het kunnen gedreven zonder er bewust van te zijn.

Dit is niet vol te houden, en het moet veranderen. Het moet gewoon. En vandaag is een goede dag om hiermee te beginnen.

Wish me luck.