Koninginnedag 2009 is nog maar een half uur ten einde maar zal nog wel even voortduren.

En daarmee is alles eigenlijk wel gezegd.

Ik heb licht gezien
stralend als een warm hart
Het is de liefde ervan
die me zo heeft verward
Ik heb licht gevoeld
en ik kan erom huilen
Ik zou bijna hiervoor
met mijn bestaan willen ruilen

Ik heb licht gehoord
een intens vredig geruis
Heel dankbaar ben ik
ik was heel even thuis

En nu is het genoeg. Oprotten met je zelfmedelijden en eeuwig gezeik over het geloof.

Het varkensgriep virus is van een varken overgedragen op de mens. En daarom heet de aandoening varkensgriep. Niet om alle Moslims en Joden (in willekeurige volgorde) op hun besneden pé-nis te trappen. Waar halen ze de arrogantie vandaan? Als een stel kleine kinderen waarvan de ouders even hun aandacht op iets anders gericht hebben beginnen ze te janken. Met grote krokodillentranen proberen ze deze verloren warmte weer terug te winnen.

Sla dan elkaars hersenen in met blote handen. Dan krijgen jullie weer wat aandacht. En respect.

Ok, jullie hebben gelijk dat varkens onrein zijn, maar dan is de naam varkensgriep toch juist een bevestiging van jullie geloof en geen belediging? 

Nu dat jullie je aandacht hebben gehad en het is vereeuwigd in een nieuwsbericht is het weer tijd om op te tiefen naar jullie grot. Daar blijven en even een tijdje jullie bekken dichthouden. Wij zijn even bezich met de varkensgriep.

Zoek en gij zult vinden. Mooi gezegde, of is het nou een zegswijze… Een waarheid als een koe in ieder geval! Weinig tegen in te brengen. Alleen soms het is wat lastiger dan anders, of heeft het meer (spreekwoordelijke) voeten in de aarde. Mijn brein heeft een jukebox functie; ik hoor constant muziek. Dat is erg prettig en bij tij en ontij erg storend. Als er een nummer op repeat staat wat je eigenlijk niet wilt horen. Het lekkere het-blijf-in-je-hoofd-zitten deuntje. Mijn remedie hiertegen is in de meeste gevallen het nummer daadwerkelijk aanzetten, via de mp3speler, radio, cd of anderszins. Draai het een aantal keren en zing mee en voila, de brein-jukebox gaat naar het volgende nummer.

Lees verder »

Maandagen zijn iedere week weer een uitdaging. Die eerste maandag van de week valt sommigen zwaar. Persoonlijk lig ik meer overhoop met de tweede maandag van de week, de dinsdag. Een complete nondag die altijd te lang duurt en pijnlijk begint. Kan ook komen dat ik een soort vertraging in mijn systeem heb, waardoor ik niet goed op de daadwerkelijke maandag registreer dat het maandag is. De maandag is natuurlijk ook het startpunt van een duidelijk omlijnde dag en week. Je mag weer naar werk en andere verplichtingen. Dat vraagt om routine, planning en een werkbaar ritme. Waarschijnlijk schuilt daarin de aantrekkelijkheid van de maandag, want ik hou van routine, misschien op het iet wat dwangmatige af.

Lees verder »