Undress Me Everywhere

barbielogoVandaag, 8 maart, is het Internationale Vrouwendag. Dit wordt overal op verschillende manieren gevierd. Ook het topmodel vrouw, Barbie, mag niet ontbreken op deze dag. Niet alleen is Barbie dit jaar 50 geworden, tevens werd er op deze roze vrouwendag een Barbiebeurs georganiseerd.

Deze beurs is er tweemaal per jaar en wordt al jaren met groot succes gehouden. De beurs is wel ongeveer wat je je erbij voorstelt: grote getalen vrouwen en homos die zich storten op de stands waar alles van, voor, met, over (en onder of op) Barbie verkocht wordt. Verzamelaars zijn altijd bijzondere mensen, maar Barbie verzamelaars zijn bijzonder vakkundig en fanatiek.

Hoe kom ik daar dan bij verzeild geraakt?

Zoals ieder sprookjes, fantasie, roze minnend meisjes was ik gek op Barbie. Ze is mooi, heeft prachtige jurken, lacht altijd, is elegant en compleet uit proportie. Zelf ben ik opgegroeid met Barbie uit de jaren ’80. Voor de diehard collectors is dit een complete non-periode; Candy Pink. Niet interessant. De echte verzamelaars gaan voor de vintage poppen, bijzondere kledingstukken, accessoires, pruiken, limited editions en andere speciale collecties. Want Barbie is er voor iedereen.

Maar kleine meisjes worden groot en de moeders van die meisjes willen wel weer eens ruimte in de kasten creeëren. Dus de Barbie verzameling moet de deur uit. Niet mijn moeder en ik zelf al helemaal niet had kunnen bedenken dat dit een grote fout zou zijn. Toen ik een aantal jaren nadat mijn Barbie verzameling de deur uit was bij iemand thuis kwam die drie kleine dochters had, met Barbies, maar zelf ook fanatiek Barbie verzamelaarster, sloeg bij mij de roze Barbie vonk weer over. In paniek belde ik mijn moeder om te vragen waar mijn prachtige suikerzoetroze Barbies gebleven waren. Helaas, die waren verdwenen. Helaas kon ik niet zonder Barbies blijven, aangezien ik twee dagen per week doorbracht in een huis vol met Barbies.

Barbies zijn niet om mee te spelen, daar zijn ze te mooi voor. Zelfs als klein meisjes was ik niet van het aan- en uitkleden, de poppen that is, maar meer van het mooi maken, houden en netjes neerzetten. Mattel heeft hele series met poppen die je niet eens uit kúnt kleden. Die zijn er alleen maar om mooi te zijn. Sit still, shut up and be pretty. Heerlijk. Mijn eerste collectors Barbie was de Moon Goddess, ontworpen door Bob Mackie. We hebben het hier dus over een pop waar ik toen 300 gulden voor betaald heb. Deze had ik op een beurs gekocht, wat mijn eerste bezoek aan een Barbiebeurs was. Na de eerste initiële schok, realiseerde ik me dat ik in een soort verwrongen hoog nostalgisch jeugdsentiment paradijs was aanbeland. Het liefst wil je alles wel kopen wat mooi is, maar je moet keuzes maken. Al was het alleen al vanwege de prijskaartjes die er aan de dames hangen.

Al snel volgde een speciale uitvoering van Ariel, De Kleine Zeemeermin en de normale Ariel, maar dan wel die uit de jaren tachtig, toen de film ook uitkwam, en niet de opnieuw op de markt gebrachte jaren negentig versie. Want die lijkt in het geheel niet op Ariel.

De jurken is het eerste waar ik op val, als het om Barbies gaat. Speciale uitvoeringen, zoals de Moon Goddess of de Goddess of the Arctic, zijn zo buitenissig mooi dat ik ze wel moet hebben. De rest van mijn collectie neigt erg naar het feeërieke; elfjes, angels, prinsessen. Voorspelbaar dus. Alleen de gezichten moeten wel kloppen, de uitdrukking, de ogen, de kleding. Stuk voor stuk dus niet de poppen die je bij je lokale speelgoedboer kunt krijgen. Het mag wat kosten!

Onderhand heb ik een schattige minicollectie, zo’n 17 poppen. Helaas zit het grote deel van deze collectie in haar originele dozen (hihi) in verhuisdozen en in opslag. Ik heb ze wel, maar ik zie ze niet. Om dit wat te compenseren heb ik met de kerst voor mezelf een Tinkerbell pop gekocht, waar ik al tijden naar opzoek was, eentje die dus echt op Tinkerbell lijkt zoals we haar kennen uit de Disney versie van Peter Pan. En dan eindelijk was het vandaag zo ver; een beurs. Er is één pop die ik al jaren wil hebben: de Limited Edition Water Lily, Inspired by Claude Monet. Op de laatste beurs waar ik was vroegen ze nog 200 euro voor madame, wat me toen iets te gortig was, aangezien ik al 300 euro aan andere poppen had uitgegeven. Maar dit keer zou het alleen om haar gaan. En…

waterlillyjpg

Het is gelukt!

Voor de geweldige prijs van 75euro. Jippiejajee! Dat betekende dat ik nog meer geld uit kon geven, want ik had voor mezelf een budget van 200 euro vastgesteld. Er stonden nog twee dames op mijn verlanglijstje: Whispering Wind en Orchid. De luchtige dame kon ik ook voor een spotprijs (relatief gezien) krijgen en de ochidee had pech, die was me net te duur. Want ondertussen had ik ook een prachige uitvoering gevonden van een Assepoetser Barbie, in de Disney uitvoering. Dit vanwege hoog nostalgische waarde, aangezien Cinderella de eerste bioscoopfilm was waar ik ooit heen ging met moeders. Drie poppen en netjes binnen budget. Onder budget zelfs!

De beurs was zeer feestelijk, vanwege de jarige Barbie. En mijn Barbie vriendin was er ook, om haar Barbieblad “A Doll’s World” aan de homo of vrouw te slijten. Het was gezellig, fout, vermakelijk, nostalgisch en zeer de moeite waard. Probeer ook eens een verzamelaarsbeurs, je zult verrast zijn over wat je allemaal terug kunt vinden of eindelijk vindt wat je al jaren zoekt. Er zit in ons allemaal een kleine geek.

httpv://www.youtube.com/watch?v=pxn567bHny8

You Can Brush My Hair and Undress Me Everywhere