mrt
29
2009
Lammetjesdag
Vandaag was het zover. Lammetjesdag. Ik had er eigelijk nooit eerder iets van meegekregen, maar blijkbaar is het toch niet onbekend. Doel? Lammetjes aaien, het lentegevoel opsnuiven, en verder even helemaal niets. Geen crisis, geen werkeloosheid, geen test met langeafstandsrakketen, geen Wilders (alhoewel hij zich vandaag grondig had kunnen laten scheren), geen Karig, Keurig en Knettergek en geen Powned. Heerlijk!
Ik had gehoopt op mooi weer en mijn gebeden waren gehoord. Er waren genoeg wolken, maar die hadden zich gevormd tot grote luchtschepen met daartussen genoeg ruimte voor de zon om haar warme stralen op het aardoppervlak te doen neerstrijken. Een groot deel van de mensen had ook meteen hun zonnebril opgezet. Dit doe ik nooit met de eerste warme lentezon. Zonde. Lees verder »
mrt
29
2009
Six Feet Under
You only die once this lifetime, so you better live!
Joni Mitchell met Woodstock
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Sia met Breathe Me
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
mrt
28
2009
“… and even a Mannekin Pis corkscrew, where the corkscrew itself became a bizarre extension of the tiny boy’s winkle. I’m glad I didn’t see that just before bedtime, because a penis that can open bottles is a recipe for nightmarres if ever I saw one.”
Danny Wallace: “Join Me – The True Story of a Man Who Started a Cult by Accident”
mrt
28
2009
Morgen gaan we met de kids naar de lammetjes. Ze mogen geaaid worden. Twee van de drie gaan mee. De oudste heeft gekozen om bij een vriend te gaan spelen. Lammetjes zijn voor kleine kinderen. Hij is 8.
Het begint morgen om 11 uur, een hele christelijke tijd voor op de zondag. De twee jongste kijken er echt naar uit.
Ik neem pita broodjes mee.
mrt
28
2009
De stilte voor de langsrazende Intercity. Fantastisch! Zowel de stilte als het langs razen. Een vreemd groot geel ding dat met een noodgang voorbij komt zetten en dan de backdraft ervan… Met een grote grijns zit ik de trein na te kijken en te wachten op het boemeltje wat mij huiswaarts gaat brengen.
Voertuigen vervoeren me. Letterlijk en figuurlijk. Met de trein reizen blijft een uitstapje voor me. Ik heb natuurlijk mijn voorkeuren wat betreft de bestemming, maar als ik tegen het raam aangeleund, naar buiten kijk, terwijl het landschap voorbij raast, maakt de bestemming niet zoveel meer uit. Zelfs het dagelijks met de trein reizen, hetzij naar school, hetzij naar werk, ging nooit echt vervelen. De treinreisjes zijn ook nooit hetzelfde: de muziek is altijd anders, met een kleine herhaling, net als het landschap.
Lees verder »
