Je kunt vinden wat je van hem vindt. Maar je kunt niet ontkennen dat Geert Wilders weet hoe je aandacht moet trekken. Geert, ik heb respect voor je. Hoe jij de aandacht continu naar je toetrekt is fenomenaal. Je hebt je witte billetjes weer rijkelijk ingesmeerd met zalige linkse honing en de media hapt gretig toe. Je zult inmiddels wel een schrale anus hebben. Maar niets wat een beetje Bepanthen niet kan verhelpen.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben het niet eens met de politieke ideeën van deze man. Ik respecteer zijn mening. En de manier van spreken is soms wat kort door de bocht, hij is over het algemeen wel recht door zee.
Dat Geert de taal van ‘de man op de straat’ spreekt is wat mij betreft niet van belang. De angst van de gevestigde orde – politiek en media - maken hem wat hij vandaag de dag is. Leider van de grootste partij van Nederland, de PVV. Dat is als er vandaag verkiezingen zouden worden gehouden. Volgens de peilingen dus. Ik zie hier hetzelfde gebeuren als met Pim Fortuyn, waarmee het ik overigens meer eens was dan met Geert. Pim was een man van inhoud. Geert van het populisme.
Als de echte verkiezingen daar zijn, dan zal alles weer tot rust zijn gekomen, dan is Geert uit de spotlight, en dan gaan we gewoon weer verder met de orde van de dag.
Ik hoop trouwens dat Geert wel de volgende verkiezingen haalt, en niet hetzelfde lot als Pim ondergaat. De politiek kan zeker wel wat kleur gebruiken, en al is Geert zo wit als maagdelijk sneeuw, hij kan heel goed kleuren.
Geert, het gaat je goed.
