Je bent man. Je hebt een blind date met iemand van het andere geslacht. Fristi en fruitig begeef je je naar de afgesproken plek en verlangend speur je de plek des onheils af naar je slachtoffer. En dan zie je haar in al haar glorie. Waar worden je ogen het eerst naar toegetrokken? Haar stevige en ronde billen? Of waag je toch een blik op haar zwaartekracht tartende borsten? Nee. Je wilt een blik in haar ziel werpen - wie is deze vrouw die het aandurft je te ontmoeten? – en je kijkt haar recht in haar ogen.

Dat eerste moment waarbij je je eigen ziel ook heel even blootlegt aan die ander is heel intiem. Je laat beiden voor een fractie van een seconde die dubbelsteens muur even vallen waar je al die jaren zo hard aan hebt gewerkt om je te beschermen tegen de grote boze mensenwereld. Die vluchtige blik die vertelt meer dan de gesprekken die erop volgen.

Ik ben zelf altijd al een ogen persoon geweest (een top10 lijst voor de liefhebbers). Als dat goed zit, dan kun je gerust de rest bekijken. Maar als de ogen je niets doen, vergeet de rest.