En wat zit je haar goed.
Mooie schoenen!
Nieuwe jas?
Goed gedaan.
Je bent goed bezig.
Staat je goed.
Wat ben je mooi wat ben je lief zo interessant en exclusief ik vind je geweldig in één woord geweldig.
Feb
14
2010
Stel nou dat je Blackbird voor het eerst hoort, wat een geweldig cadeau moet dat zijn. Blackbird weer voor het eerst mogen horen. Gelukkig geldt dit niet alleen voor Blackbird, maar voor bijna de gehele Beatles discografie. Er zijn zoveel nummers die je wel weer voor het eerst zou willen horen. Erdoor verrast worden, verblijd, het nog een keer luisteren en blijven luisteren.
Zo kwam ik uit bij Please Please Me. De eerste single van de heren, van hun eerste en gelijknamige album uit 1963. Opmerkelijk is dat in Amerika het album niet is uitgebracht tot 2009. Veel van de nummers werden in ‘64 uitgebracht op Introducing… The Beatles en daarna op The Early Beatles in ‘65. Pas met de hele album collectie op cd, werd Please Please Me officieel als album in Amerika uitgebracht. In bepaalde kringen is Please Please Me de typische vrouwen poprock van de Beatles. Te lief, te braaf, niet echt rock ‘n roll. Het latere werk van de Beatles staat ook hoger aangeschreven, maar dat doet niets af aan de tijdloosheid van het album en het nummer; Please Please Me.
Feb
10
2010
When the moon is in the seventh house
and jupiter aligns with mars
The peace will guide the planets
and love will steer the stars
this is the dawning of the age of aquarius
the age of aquarius
harmony and understanding
sympathy and trust abounding
no more falsehoods or derisions
golden living dreams of visions
mystic crystals revelations
and the minds true liberation
En dan nu serieus: Feest!
Jan
26
2010
Ja, nee, maar dan echt hè. Ik bedoel, dan dus niet zomaar even, maar echt. Misschien is het een aantal dagen weinig tot niets kunnen doen, maar uitstekend ziek zijn. Dat je in een soort sociaal vacuüm terecht komt. Bij gebrek aan menselijke interactie lijk ik wel zelf wat kwijt te raken, aan normaal menselijk geaccepteerd gedrag. Wat ik dan weer merk uit reacties van mensen die per ongeluk bellen. Niet per ongeluk natuurlijk, maar die niet op Facebook (facebook!) zitten en dus niet weten dat ik ziek ben. Lastig! Ik bedoel, echt. Bea mag het dan wel niets vinden, maar het brengt mensen toch echt nader tot elkaar. Informatief. Je ziet elkaar weken niet, maar weet wel welke gebeurtenissen er hebben plaats gevonden. Tenminste, als het functioneel, actieve FBers zijn. Wat er veel ook weer niet zijn. Wat ik dan weer raar vind. Maar ook bewonderenswaardig. Misschien komt het ook door series kijken drie dagen lang. En dan slechte series. Serie kan ik beter zeggen. Niet dat het iets afdoet aan de serie, maar het doet 
wel wat met mijn brein. Vermoed dat ik kleine hersenbloedinkjes heb gehad. Maar dat denk ik wel vaker. Ook als mensen praten en ik hoor ze wel, maar begrijp ze niet. Of het is pure luchtverplaatsing. Heel irritant. Dan gaat mijn linkeroog ook twitchen, spastisch oog. Heel irritant. Vooral voor mij. Geen idee of de gene tegenover me het merkt. Of doorheeft dat er een cartoon band in mijn hoofd valse muziek aan het spelen is. Ook zoals bij Homer. Maar bij Homer is het altijd. Homer is leuk. Simpel. Hou ik wel van. Gewoon intens blij kunnen zijn met dingen. Hij verveelt zich ook nooit. Dat is wel een voordeel trouwens, ik verveel me nooit. Misschien wat energie teveel en ik zou er meer mee kunnen doen. Vervelen, nee, nooit. Zou ik ook niet prettig vinden trouwens. Ben wel soms een soort stuiterbal. Teveel opties van dingen te doen en niet kiezen en dan maar rondjes draaien. Of dansen! Dansen, ik wil dansen dat is het. Al veels te lang niet gedanst. En dan echt hè, dansen. Helemaal los. Dat is leuk. Ik was iets aan het doen. Mmmm Donuts…
